می گن اصرار بر دعا موجب تعجیلش میشه. ببینیم اصرار بر عیدی هم موجب گرفتن عیدی می شه عایا

همین چند دقیقه پیش قشششنگ حس کردم تو پوچیم. اینکه خب من الان چیکاره ام؟ خب مثلا باید سعی و تلاش کنم، که چی؟؟؟ باید نذارم زندگیم ساده بگذره، خب که چی؟ باید تو زندگی پیشرفت کنم، که چی؟ با خدا ارتباط برقرار کنم و به اوجش برسم، خب که چی؟ اصلا بعضی وقتا که حس پوچی میکنیا کلا منطق بی منطق میشه واست. نه حساب ریاضی جوابگو میشه نه فلسفی. یجور بی معنیی میاد سراغت. یکم که بگذره باز درست میشه آدم. البته نه واسه همه. واسه همینه که بعضیا به جنون میرسن خدایی حق میدم بهشون. فقط باید یجورایی سرتو گرم کنی. حتی اینکه من بیام و بگم دلیلش اینه که من این چند وقته خیلی با خدا نیست

دیشب یه کابوس وحشتناک دیدم. خواب دیدم بلاگفا دوباره اطلاعاتش پریده

اصلا حاااااالم دگرگون شده بود. باعث شد بیام بعد دو سه هفته باز یه متن بذارم

چند وقت که نه، مدت زیادی شد دیگه، خیلی کلافه هستم. کلی فکر تو سرم، کلی دل نگرانی و تشویش که این و چیکار کنم، اونو می رسم انجام بدم، فلان رو چطوری باید شروع کنم وووو چندین فلان و بسار و این و اون دیگه. اصن آدم داغون میشه. جدیدا که باز کم کم دارم میرم تو مود امتحان و یا شایدم بوی ماه رمضون که داره به سرم میخوره این دو سه تا نمازای آخرو یکم دارم سعی میکنم به خدا فکر کنم و حواسم باشه که خدایی هم وسط نماز من جا داره. واسه این یکی نماز شبم -دقیقا مثل آدم مخلص داخل و وسط اذکار نماز- با خودم گفتم مثل خیلی وقتا پیش که می گفتم خدایا خودت بهتر میدونی و میتونی بسپرم به خود